'Nou, ik heb het altijd zo gedaan.' zegt ze. 'Maar is het nu écht de handigste manier?' hoor ik hem vragen.
Van een afstandje kijk ik toe. Met een uitgestreken gezicht balanceert ze met alle boodschappen in haar armen naar hun auto. Bij de kofferbak wiebelt ze heen en weer. Ik ben benieuwd hoe ze het gaat oplossen, ik wacht nog even met instappen.
'Doe die auto nou even ópen' snauwt ze. Ze wurmt een paar vingers los en probeert de kofferbak open te krijgen. Langzaam begint de stapel te schuiven.
Voor ik instap hoor ik haar zeggen: 'Had dan ook die auto met die automatische kofferbak gekocht.'
Automatische instellingen: gewoon handig.
Yvon en ik bekijken haar foto's. Ik zie dat het met de scherpte niet altijd lukt. Als ik er naar informeer springt ze er gelijk op in.
'Fijn dat je het zegt. Als ik de foto maak zie ik op het scherm allemaal blokjes. Ik denk dat het met scherpstellen te maken heeft. Maar die blokjes zitten niet waar ik ze wil.
Hoe regel ik scherpte op de juiste plek?'
'Camera's staan vanuit de fabriek ingesteld op volautomatisch scherpstellen. Voor mij voelt dat net als een jachthond op zoek naar een konijn. Het gaat alle kanten op.'
Om de instellingen voor scherpstellen te veranderen ga je naar de knop menu.'
'Brrr, ik maar denken dat al die knoppen al een uitdaging zijn. Zoveel opties, het duizelt me gewoon.' zegt Yvon als ze het menu voor scherpstellen bekijkt.
'Ik adviseer om te beginnen met scherpstellen op één punt. Probeer nu eerst het verschil met de automatische instelling.'
In de studiotuin maakt ze een paar foto's en knikt tevreden. 'Wat goed dat ik dat niet steeds opnieuw hoef in te stellen.'
'Wat nou als ik de keuze wil veranderen?'
We kijken samen nogmaals naar het menu. Na even proberen kiest ze voor scherpstellen op 1 punt. 'Zo daar kan ik deze week mee aan de slag.'
Tijdens het oefenen valt me op dat ze alles op het grote scherm van haar camera fotografeert. Ze vertelt: 'Als ik door het kleine gaatje kijk, zie ik alles wazig.'
'Het kleine kijkgat heet een oculair.
Zie je het nog steeds wazig?'
Ze knikt. 'Ja hoor, ik dacht eerst dat de camera stuk was, maar als ik een foto maak is hij meestal wel goed scherp.'
Ik wijs naar het kleine wieltje naast het kijkgaatje.
Ze draait aan het wieltje en komt met een grote glimlach achter haar camera vandaan. 'Maar goed dat ik mijn bril op heb. Zo'n klein knopje zie je over het hoofd.'
Grinnikend vraag ik of ze het nu wel scherp ziet.
'Ik zie nu zelfs het knopje.
Maar ik vind dat oculair toch niet zo handig. Het is zo'n klein gaatje, op het grote scherm zie ik het veel duidelijker.'
'Steek je armen eens voor je uit.'
Ze steekt haar armen uit en na enkele momenten beginnen haar handen te trillen.
'Zonder je camera trillen je handen al. Stel je voor dat een foto maken langer duurt. Als je je camera even laat zakken is het belangrijke moment voorbij.'
Probeer het nu eens met de camera voor je neus en kijk door het oculair. Hoe voelt dat?'
'Nou in elk geval krijg ik nu minder snel vermoeide armen. Maar ik heb dat nog nooit zo gedaan. Met mijn telefoon zie ik het óók altijd op mijn scherm.'
'Is dat zo?' vraag ik. 'Hoe bedoel je?' zegt ze.
'Met veel zonlicht zie ik niet wát ik fotografeer.' Ze knikt 'Nu je het zegt. Daar stoor ik me eigenlijk ook vaak aan.'
Lees het artikel:
Je camera vasthouden zonder dat je vingers in de knoop raken voor tips.
Scherpstellen samengevat
- Bepaal zelf waar je scherp stelt
- Begin met één scherpstelpunt, later kun je de andere mogelijkheden proberen
- Gebruik bij voorkeur het oculair (kijkgat). Dit werkt stabieler en houdt schitteringen weg
Pak je camera en haal je camera van de automatische keuze voor het scherpstelpunt.
Op internet vind je snel hoe je dit doet door gebruik te maken van de volgende zoektermen
- Cameramerk en type
- Scherpstelpunt
Heb je de instelling gevonden? Schrijf dan op hoe je het instelt. Uitprinten kan ook, maar mijn ervaring is dat je met opschrijven het eerder onthoudt.
Oefen met scherpstellen op verschillende punten en gebruik ook de scene opties. Wissel regelmatig af en bekijk welke jij het beste vindt.
Wat kun jij ondertussen doen?
Kies één van de scene-standen en maak op verschillende plekken foto's. Denk bijvoorbeeld aan binnen en buiten.
Schrijf de nummers van je foto in je notitieboek, noteer welke scene-stand je hebt gebruikt.
Kijk daarna goed naar de foto's en schrijf de verschillen op die je ziet.
Doe dit voor elk van de sceneplaatjes.
Op deze manier krijg je een beter idee hoe de camera reageert. Ook zie je dan welke situaties voor jou en je camera nog te lastig zijn.
Wanneer plaatjes meer zeggen dan 1000 woorden.
En wanneer niet
