'Heerlijk vakantie' zeg ik sarcastisch. 'We doen milieubewust ' doet m'n dochter er een schepje bovenop.
We staan op het treinstation van Stansted Airport Londen.
'Welke moeten we nu nemen?' vraagt ze. 'De dubbeldekker bus en dan overstappen of de Underground?
Heb je al die lijnen gezien? Voor ik dát snap gaan we weer naar huis.
Weet je wat? We pakken wel een taxi.
Waar moet je beginnen?
Al die opties, al die mogelijkheden.
Heb jij dat als je naar je camera kijkt?
Al die opties, al die mogelijkheden.
Heb jij dat als je naar je camera kijkt?
Mijn cursiste, Yvon, kampt ook met dit probleem.
Het is de eerste les en ik vraag of zij haar camera pakt.
Met een verontschuldigende blik haalt ze de camera uit haar tas.
Ik vraag wat er is en ze verzucht 'Hij is nieuw.'
Dan barst ze los. 'Ik heb hem voor mijn verjaardag gehad. Mijn zoon is zo trots op zijn cadeau. Ik vind het maar een ingewikkeld ding. Ik wil alleen maar een foto maken.'
Ze vraagt:
'Wat is het nut van al die knoppen?'
Met een glimlach pak ik haar camera en begin bij de aan-uitknop.
Ze grinnikt 'Ja, die had ik ook wel ontdekt.'
Met een dikke knipoog leg ik uit dat de fabrikant het ons makkelijk maakt.
De ultieme oplossing: zo veel mogelijk knoppen.
Knoppen zijn handig, zo hoef je niet door menu's op het scherm te zoeken.
Dat we door de hoeveelheid niet meer weten welke knop wat doet, lijkt nog niet te zijn doorgedrongen bij de fabrikanten.
'Welke knoppen heb ik écht nodig?' vraagt Yvon.
Ze vertelt: 'ik vind het heerlijk om details vast te leggen. Je weet wel, zoals bijvoorbeeld de spiegeling van een boom in een plas.
Nu doe ik dat met mijn telefoon. Maar ja, dát ziet er niet altijd uit zoals ik wil.
'Aan- en uitzetten is stap één.'
Ik wijs naar de knop waar je op drukt om echt de foto te maken. Schaapachtig zeg ik nog 'Dit is de afdrukknop'. Ze knikt ernstig en wijst naar haar telefoon. 'Die heb ik hier ook.'
De knop met letters en plaatjes (sceneknop) heb ik ook geprobeerd, maar wanneer kies ik nou wat?'
'De afbeeldingen spreken voor zich.' zeg ik.
'De letters' leg ik uit 'zijn er als je meer controle wil over het eindresultaat.
- De A (ook wel Av) staat niet voor Automaat, maar voor Aperture, het Engelse woord voor Diafragma
- De S (ook wel Tv) staat voor Sluitertijd
- De M staat voor Manueel, zelf je instellingen kiezen
- De P staat voor Program, dát is dus de Automatische stand'
'Hoe zit het met de andere knoppen?' vraagt ze, terwijl ze naar haar camera wijst.
'Vergeet die nog maar even.' zeg ik 'Die komen later aan de beurt.'
'Ga aan het werk met de bekende knoppen.
Je opdracht tot de volgende les is elke dag één van de plaatjes te kiezen op de sceneknop.
Maak met díe instelling foto's van dingen die je leuk vindt. Daarmee gebruik je al drie knoppen.'
'Net als in dit voorbeeld:
Je hebt al jaren niet gefietst. Voor een familiefeest is een dagje uit op leenfietsen georganiseerd. Je krijgt een exemplaar met knipperende lichtjes en drie apparaatjes op het stuur.
Wat doe je dan?
Je begint bij wat je weet. Je stapt op, beweegt de pedalen en stuurt achter de rest aan.'
Ze grinnikt en zegt 'Net als mijn elektrische fiets. Daar kan ik inmiddels mee lezen en schrijven'
Ik knik. 'Precies. Begin met wat je weet.
Samenvattend:
- Het nut van al die knoppen is dat je snel je camera instelt
- De knoppen die je als starter nodig hebt zijn:
- de aan- en uitknop
- de sceneknop
- de afdrukknop
- Fotograferen is een werkwoord.
Ga aan de slag met de sceneknop en kies een optie.
Dus: pak nú je camera en maak foto's met de verschillende standen van de sceneknop.
Probeer elke dag een optie.
Maak je eigen spoorboekje en voor je het weet ben je lekker aan het fotograferen.
